Wat kun je doen met 2,9 miljoen?

FC Emmen wilde goed spelen (maar werd eenvoudig bespeeld)

In dit blog van TD aan de keukentafel:

• Een analyse van de 72 tegendoelpunten.
• De ontdekking van een kantelmoment in de winterstop.
• De mismatch tussen selectie en spelintenties.

Het seizoen 2025/2026 is voorbij. Maar voor mij is het nog niet afgesloten. Zit nog midden in een verwerkingsproces waarin ik wil kunnen verklaren waarom het is verlopen zoals het is verlopen. Waarom ging ik na al die jaren ineens niet meer met plezier naar wedstijden van FC Emmen?

Aan de beloftes van de club aan het begin van het seizoen heeft het niet gelegen. Zag menig bevlogen presentatie van Nico Haak en Rinse Bleeker, las interviews over de ambities en zag een gretige selectie op trainingen. FC Emmen staat voor aanvallend voetbal. Met dominant spel, voetballend opbouwen, aanvallend ingestelde backs en hoog druk zetten zijn de standaard. Publiek vermaken! Een mix van jonge talenten en spelers die vorige seizoen hun debuut in de KKD maakten moesten daar voor zorgen. Goaltjesdief Romano Postema was de kers op de taart in de selectie van trainer Menno van Dam.

Nu terugkijkend voelde het seizoen 2025/2026 als een seizoen wat nooit echt is begonnen. Niet 1 keer werd er gestart met dezelfde 11 spelers als de wedstrijd ervoor. Elke wedstrijd had je weer het gevoel dat het team nog niet ingespeeld was. Het na de winterstop nog spreken van een transitiefase was veelzeggend.

Kwam het matige seizoen dan als een verrassing? Voor mij niet. Vlak voor het seizoen plaatste ik op X een bericht dat ik rekening hield met een 14^e plek. Helaas bleek dit uit te komen.

Kleine zijsprong. De zin ‘gelijk aan de begroting 14e plek’ in dit X bericht is overigens een blog op zichzelf waard. Omdat dit aan het begin van het seizoen door de club gezegd werd. Maar aan het einde van het seizoen werd over een begroting van 8 miljoen met 2,9 spelersbudget gecommuniceerd door de club. Een beduidend hogere begroting dus dan horend bij plek 14.

Terug naar het hoofdonderwerp van dit blog. In een recente podcast Radio Meerdijk hoorde ik een interessante opmerking van clubwatcher Pim Siegers. FC Emmen heeft het zelf graag over haar expected goals. Of te wel het aantal doelpunten dat FC Emmen had kunnen maken in een wedstrijd. Journalist Pim wist echter te melden dat FC Emmen een nog veel hoger aantal expected goals tegen heeft. Met andere woorden je kunt aanvallen wat je wilt, maar onze defensieve organisatie was zo lek als een mandje.

Dit wekte mijn nieuwgierigheid. Zittend aan de door mij zo geliefde keukentafel opende ik Teletekst pagina 830 om naar het werkelijke aantal tegendoelpunten te kijken. 72 tegendoelpunten in 38 wedstrijden! 72! Dat is gemiddeld bijna 2 tegendoelpunt per wedstrijd. Hoe dan? De nieuwsgierigheid naar de oorzaak hiervan groeide. Mijn innerlijke TD ontwaakte weer en ging aan de keukentafel ijverig opzoek naar oorzaken.

Ik wilde eerst weten wat ik van 72 tegendoelpunten in 38 wedstrijden kan vinden. In de zoektocht naar referentiemateriaal vond ik dit:

• De 8 clubs die dit seizoen direct promoveerden of nu nacompetitie spelen kregen gemiddeld 54 doelpunten te verwerken. 20 minder dus dan FC Emmen.
• Alleen in het seizoen 2009/2010 en het seizoen 2010/2011 kregen we er meer te verwerken (respectievelijk 79 en 73 in 36 wedstrijden toen nog).
• En nu we toch aan het terugkijken zijn, in het kampioensseizoen 2021/2022 hoefde onze keeper Michael Brouwer maar 24 keer de bal uit het net te pakken.

Hoe in hemelsnaam hebben wij 72 tegendoelpunten geïncasseerd dit seizoen? Was dit allemaal pech of hebben we gewoon zelf iets fout gedaan?

Het was even een klusje maar heb alle 72 tegendoelpunten terug gekeken. Dankzij de samenvattingen die online staan. En maakte 6 categorieën tegengoals. Doelpunten tegen uit omschakelmomenten, uit corners, strafschoppen, vrijeballen, afstandsschoten en gewoon uit mooie aanvallen van tegenstanders.

Wat schetste mijn verbazing? Maar liefst 40% van alle tegendoelpunten is gemaakt in een omschakelmoment! Bijna de helft dus van de tegengoals vlogen er niet in na goed uitgespeelde aanvallen, maar na momenten waarop Emmen de controle in de wedstrijd had maar die verloor. Momenten waarop het team aanvallend stond en dacht maar balverlies leed. Met telkens de restverdediging (hoe sta je na balverlies) niet op orde. Met een vrije doorloop naar doelman Unbehaun als gevolg. Momenten waar tegenstanders dankbaar gebruik van hebben gemaakt.

In de eerste seizoenshelft kwamen we hier behoudens een hele slechte start nog wel redelijk mee weg. Na 3 verliesrondes op rij werd er eindelijk gewonnen, werd er geklommen op de ranglijst en rond de winterstop stonden we zelfs op een negende plek. Nacompetitie binnen handbereik. Maar onder dat resultaat met perspectief zat een structureel probleem dat niet werd opgelost. Ondanks 6 op papier goede winterse aanwinsten veranderde er na winterstop niets aan de spelintenties van FC Emmen. We bleven spelen alsof we de beste selectie van de KKD hadden. De tegenstanders hadden dit door. En gingen anders tegen ons spelen. Ze hoefden alleen maar te wachten. Wachten tot Emmen zelf de fout maakte. En dan genadeloos ‘in de omschakeling’ toeslaan. En achteraf... dit voelde je als publiek in het stadion telkens aankomen. Erg frustrerend.  

 

 

Vanaf speelronde 20 kantelt het seizoen zichtbaar. De grafiek laat het zien. Tot speelronde 20 klimt FC Emmen omhoog. Daarna volgt een daling. Niet door pech. Niet door het slechte weer. Maar doordat tegenstanders exact wisten hoe ze FC Emmen pijn konden doen.

De oorzaak van dit teleurstellende seizoen werd mij duidelijk. Er werd vastgehouden aan een manier van spelen die niet paste bij de specifieke kwaliteiten van de selectie. FC Emmen wilde graag zelf goed spelen, maar werd eenvoudig bespeeld. Aanvallend en dominant spelen is zelfs voor de beste selecties in de KKD uitdagend en bleek simpelweg te hoog gegrepen voor de selectie van FC Emmen. Misschien niet voor de ambities van de technisch verantwoordelijken en wensen van de club, maar zeker wel voor de jongens die het spelplan moesten uitvoeren.

Dat je thuis aan de aanvallende spelintenties vasthoudt, kan ik ook nog wel begrijpen en waarderen. Je wilt immers je publiek vermaken. Maar in uitwedstrijden tellen alleen de punten. Spelen op de 0 en hopen op het verzilveren van die paar kansjes die altijd krijgt. Helemaal met snelle spelers voorin en afmaker Postema die we gewoon in de selectie hadden. Maar wij kregen in alle uitwedstrijden 42 keer de bal om de oren. 12 goals meer dan dat we thuis tegen kregen. Een gevolg van naïef spelen, vasthouden aan iets wat er niet was en helaas niet leuk om te zeggen pure zelfoverschatting.

Het maar blijven prediken van dominant en aanvallend voetbal terwijl er 0 vertrouwen in de selectie zat beschouw ik als een misser. Als het langere tijd niet loopt, krijg je vertrouwen terug door in ieder geval niet te verliezen. Ervaren trainers als Ron Jans en Dick Advocaat maken ook gebruik van deze tactiek om als team een dip door te komen. Ik ben er van overtuigd dat we minder wedstrijden hadden verloren na de winterstop als we meer vanuit een goed georganiseerde verdediging hadden gespeeld. Type ‘handbalverdediging’. Dan hadden we vast meer dan de schamele 17 punten van de 54 in het 2e deel te verdelen punten gehaald. En dan moet je nagaan dat je met 6 punten meer dit seizoen gewoon de sportieve doelstelling nacompetitie had gehaald. Zonde….Maar ja, achteraf…

Hoe verder? Dit seizoen is nu onomkeerbaar. Het enige wat we nog kunnen doen is evalueren en er van leren. Ik zeg dit om er nog iets positiefs van te maken, maar het is toch bizar dat we met 100 jaar voetbalervaring op zak dit nog niet weten…. Ik hoop dan ook dat de mensen die verantwoordelijkheid dragen voor het afgelopen seizoen in staat zijn hun eigen functioneren te evalueren om het komend seizoen beter te gaan doen. Met alleen Haak vrijstellen van werk zijn we er niet.

De les voor komend seizoen die ik hier uit trek is helder. Kies. Of je speelt naar de mogelijkheden van je selectie. Of je stelt een selectie samen die past bij de speelstijl die je wilt spelen. Maar dat je een goed presterend team bouwt met een verdediging waar je op kunt vertrouwen en bouwen snapt inmiddels iedereen wel toch? Kwaliteit en ervaring dus in de laatste linie!

Ik heb veel vertrouwen in onze nieuwe directeur voetbalzaken Ernst Söllner. Ernst heeft als oud prof kijk op het spelletje, weet als zakenman hoe je deals sluit, heeft een giga (inter)nationaal voetbalnetwerk en is clubman in hart en nieren. Niet onbelangrijk in het licht van deze blog. Hij was een verdediger :-).

We gaan de ontwikkelingen met veel belangstelling volgen. Kan niet wachten om weer met veel plezier naar een wedstrijd van FC Emmen te kijken.

TOEGIFT
Wil je meer weten over de reden waarom FC Emmen matig presteerde afgelopen seizoen? Lees dan het blog met 5 opmerkelijke zaken over de telkens wisselde basisopstellingen. 

Link naar toegift:
https://emmenmijnvoetbalstad.blogspot.com/2026/04/top-5-meest-opvallende-zaken-basiself.html